Irena Treichel
Biografia
Irena Treichel urodziła się 6 lipca 1918 roku w Rypinie w rodzinie inteligenckiej. Była córką Rudolfa Edwarda, chemika, i Wiktorii Olimpii z Królikowskich. Początkowo uczyła się w domu, a od 1927 roku uczęszczała do Prywatnego Żeńskiego Gimnazjum Jadwigi Zaborowskiej-Michalskiej w Warszawie, gdzie w 1936 roku zdała egzamin dojrzałości. Następnie rozpoczęła studia z filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim, ale po dwóch latach przeniosła się na studia bibliotekarskie w Sekcji Bibliotekarskiej Studium Pracy Społeczno-Oświatowej Wolnej Wszechnicy Polskiej. Naukę przerwał wybuch II wojny światowej.
W czasie okupacji pracowała jako pomoc biurowa w firmie 'Wola'. Jej ojciec został aresztowany przez Niemców i zmarł w 1940 roku w obozie Mauthausen, a brat Ferdynand został rozstrzelany w 1944 roku za udział w powstaniu warszawskim. Po wojnie, w 1946 roku, osiadła w Łodzi i rozpoczęła pracę w Bibliotece Uniwersyteckiej, z którą była związana do końca życia. W 1952 roku ukończyła studia magisterskie z filologii polskiej na Uniwersytecie Łódzkim, a w 1964 roku obroniła doktorat pod kierunkiem profesor Heleny Więckowskiej.
Irena Treichel była redaktorem naczelnym 'Słownika pracowników książki polskiej', któremu poświęciła ponad 40 lat życia. Dzieło to ukazało się w 1972 roku, a następnie doczekało się suplementów. Pracowała także w Dziale Informacyjno-Bibliograficznym i Oddziale Prac Naukowych Biblioteki Uniwersyteckiej w Łodzi. Napisała wiele artykułów biograficznych i bibliograficznych, m.in. o Joahimie Lelewelu. Była aktywna w Stowarzyszeniu Bibliotekarzy Polskich i Łódzkim Towarzystwie Przyjaciół Książki. Zmarła nagle 4 grudnia 1987 roku w Łodzi.