Jan Umiński
Biografia
Jan Umiński urodził się 25 lipca 1930 roku w Rypinie. Jego ojciec był osadnikiem wojskowym, a matka nauczycielką. Dzieciństwo i młodość spędził na Suwalszczyźnie, gdzie ojciec gospodarował na nadanym majątku ziemskim. W młodości działał w harcerstwie i ochotniczej straży pożarnej.
Po maturze, w konsekwencji ślubów złożonych po poważnym wypadku, zdecydował się na przyjęcie stanu kapłańskiego. Ukończył Wyższe Seminarium Duchowne w Łodzi, pracował jako wikary w parafiach w Konstantynowie i Czarnocinie. W latach 1965-1967 był proboszczem w Czarnocinie, a następnie w latach 1971-1985 proboszczem parafii św. Floriana w Sulejowie. Z powodów zdrowotnych zrezygnował z funkcji, pozostając jako rezydent i opiekun kaplicy na Polance.
W latach 80. zaangażował się w działalność opozycyjną, był duszpasterzem harcerzy, górników, rolników i strażaków. Głosił homilie dla ludzi pracy w całej Polsce. Od 1981 roku koncelebrował Msze za Ojczyznę w Warszawie i organizował je w Sulejowie. Był uważany za ideowego patrona Konfederacji Polski Niepodległej w województwie łódzkim. Uczestniczył w procesach politycznych, wspierając oskarżonych. W 1986 roku został skazany na trzy miesiące aresztu za modlitwy w sądzie w intencji więzionych działaczy KPN. Zmarł na zawał serca w 1990 roku, został pochowany w Suwałkach.