Włodzimierz Ryszard Missol
Biografia
Włodzimierz Ryszard Missol urodził się 23 lutego 1904 roku w Rypinie jako Waldemar Wilhelm Missol. Od młodości uzdolniony muzycznie, uczył się gry na fortepianie i organach u profesora Lewickiego, a następnie pracował jako kantor-organista na Lubelszczyźnie. Był również poetą amatorem.
Po studiach na Wydziale Teologii Ewangelickiej Uniwersytetu Warszawskiego został ordynowany na duchownego 13 marca 1932 roku. Pracował jako prefekt w Państwowym Seminarium Nauczycielskim w Działdowie, przygotowującym polskich nauczycieli dla ludności mazurskiej, oraz jako administrator miejscowej parafii ewangelicko-augsburskiej. W 1938 roku objął administratorem parafii w Warszawicach koło Pszczyny.
Podczas okupacji niemieckiej w 1939 roku został aresztowany i osadzony na 2 miesiące w obozie pod Norymbergą (według innej wersji był więziony w Raciborzu). Po zwolnieniu pełnił funkcję pastora polskiej parafii ewangelicko-augsburskiej w Radomiu, jednej z nielicznych działających w czasie wojny, skupiającej również uchodźców i wysiedlonych z Polski zachodniej i północnej. Niósł parafianom pomoc moralną i duchową w duchu chrześcijańskim i patriotycznym.
1 kwietnia 1949 roku objął administrację parafii w Poznaniu, a 28 października 1951 roku został wybrany jej proboszczem. Wraz z radą parafialną starał się bezskutecznie o rewindykację przedwojennych kościołów poewangelickich. Mimo trudnych warunków lokalowych dbał o rozwój życia muzycznego zboru, organizując koncerty. W 1949 roku wznowił nabożeństwa ewangelickie w Gnieźnie, w 1955 roku odzyskał kaplicę cmentarną w Chodzieży, a także obsługiwał filiał w Lesznie. Za ofiarną pracę w diasporze był ceniony przez parafian. W 1960 roku złożył urząd duchownego i zamieszkał w Piasecznie koło Warszawy.
Jego żoną była Alma Missol z d. Majhofer, lekarz stomatolog (zm. 1 lutego 1987 r.). Oboje zostali pochowani na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie (aleja 11, grób 38a).